แนวคิดพื้นฐานและสมมุติฐาน
เมื่อเราพูดถึงไอพีเอ็ม (IPM)นั้น เราควรเข้าใจในแนวคิดพื้นฐานและข้อสมมุติฐานบางประการดังต่อไปนี้:
- ไอพีเอ็ม(IPM) เป็นกระบวนการของการตัดสินใจและการทำเกษตรซึ่งได้รับการพัฒนารูปแบบโดยอาศัยองค์ความรู้ทางด้านระบบนิเวศน์ที่มีมากขึ้น และทักษะการสำรวจแปลง ไอพีเอ็ม (IPM)จึงมิใช่ "ชุดเทคโนโลยีสำเร็จรูป" ที่ให้เกษตรกร "รับและนำไปใช้ได้"
- ทักษะและแนวคิดของไอพีเอ็ม (IPM) ได้จากการเรียนรู้, ปฏิบัติ และหารือกันในแปลงปลูกพืชโดยเสมือนว่าแปลงปลูกพืชนั้นเป็นห้องเรียน พืชและศัตรูพืชเป็นอุปกรณ์ในการฝึกอบรม หลีกเลี่ยงห้องเรียนปรับอากาศ และการเรียนการสอนด้วยสื่ออิเล็กโทรนิคส์ เช่น พาวเวอร์พอยท์ ต้องเรียนรู้ในแปลงปลูกพืช
- หลักสูตรฝึกอบรมระยะยาวตลอดฤดูกาลเพาะปลูกทำให้ได้เห็นถึงพัฒนาการและการจัดการพืช แมลง โรคพืช และวัชพืช การฝึกอบรมไอพีเอ็ม (IPM) จะต้องดำเนินการตลอดทุกระยะการเจริญเติบโตของพืช
- ภูมิปัญญาท้องถิ่นเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม พันธุ์พืช ศัตรูพืช ฯลฯ มีบทบาทสำคัญสำหรับประกอบการตัดสินใจ เกษตรกรจำเป็นต้องกระตือรือล้นในการมีส่วนร่วมและแบ่งปันประสบการณ์ในระหว่างการฝึกอบรมเพื่อบรรลุผลและมีประสิทธิผลสูงสุด
- วิทยากรพี่เลี้ยงจะต้องไม่ทำการสอนโดยการบรรยาย แต่จะเป็นการอำนวยความสะดวกในกระบวนการเรียนรู้ วิทยากรพี่เลี้ยงไม่ควรชี้นำ หรือให้คำแนะนำเกษตรกร แต่จะจัดการให้เกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์การปฏิบัติเพื่อให้เกษตรกรสามารถพิสูจน์วิธีการไอพีเอ็ม เกษตรกรจะเรียนรู้ด้วยตัวเองว่าสิ่งใดเป็นประโยชน์ และสิ่งใดไม่เป็นประโยชน์
- วิทยากรใช้วิธีการทำงานที่ให้ความเคารพต่อกลุ่มผู้เข้ารับการอบรมซึ่งมักจะมีผู้ที่มีวัยวุฒิหรือประสบการณ์มากกว่าตน
เนื้อหาการฝึกอบรมไอพีเอ็ม (IPM) สำหรับเจ้าหน้าที่ส่งเสริมและเกษตรกรนั้นมิได้จำกัดอยู่เพียงแค่ "วิธีการอารักขาพืช" (เช่นวิธีกล ชีววิธี เขตกรรม หรือสารเคมี) แต่ยังรวมถึงวิธีดังต่อไปนี้:
- พัฒนาการพืช และกายวิภาคของพืช
- วิธีทำการเกษตรเพื่อให้ได้พืชที่แข็งแรงและการผลิตที่ได้ผลกำไร
- พันธุ์พืชมีผลต่อการจัดการศัตรูพืช
- การจัดการความอุดมสมบูรณ์ของดิน
- ชีววิทยาของแมลงศัตรูพืช โรคพืช และวัชพืช
- ศัตรูธรรมชาติของแมลงและโรคพืช
- ทักษะการสำรวจแปลงปลูกพืช
- สารกำจัดศัตรูพืช ประเด็นเรื่องสุขภาพ และการสัมผัสสารเคมี รวมไปถึงประเด็นสิ่งแวดล้อม
- ทักษะการจัดการด้านเศรษฐกิจ
